legering
vrouwelijk (de)/ləˈɣerɪŋ/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (metallurgie) materiaal met metaalachtige eigenschappen dat bestaat uit een vaste oplossing of verbinding van twee of meer elementen; waarvan met op enkele uitzonderingen na, de bestanddelen gewoonlijk metalen zijn
zelfstandig naamwoord
- (militair) tijdelijke huisvesting van militairen, zoals in een kampement of op een basis
Etymologie
*[B] van
Vertalingen
Engelsalloy
Fransalliage
DuitsLegierung
Spaansaleación, liga
Portugeesliga
Russischсплав
Chinees合金
Japans合金
Turksalaşım, halita
Poolsstop
Zweedslegering
Deenslegering
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek