lastgever
mannelijk (de)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- iemand die iemand anders een (politieke) opdracht geeftVoor Hernandez en Kortenoeven was de grondwettelijke bepaling dat Kamerleden worden geacht ‘zonder last’ te stemmen al die tijd een betekenisloos voorschrift. Wilders was hun lastgever en zij hadden maar te gehoorzamen, evenals hun fractiegenoten.NRC Politiek CommentatorMarcel ten Hooven 10 juli 2012 [https://www.nrc.nl/nieuws/2012/07/10/een-democratisch-wapen-tegen-wilders-sekte-12340335-a491286 Een democratisch wapen tegen Wilders' sekte]
- iemand die iemand anders een lastgeving geeftDat zo’n lastgeving of volmacht als een buitengerechtelijke bescherming wordt aangezien, is vreemd. Het beschermt niets of niemand. De lastgever kan nog altijd zelf handelen. Iemand die dement wordt en gekke dingen doet met zijn geld, heeft niets aan die volmacht. Daarvoor is een bewind noodzakelijk. Want alleen dat kan beletten dat die persoon zelf handelt. Pas dan wordt hij echt beschermd. De Standaard 29 NOVEMBER 2018 [http://www.standaard.be/cnt/dmf20181128_03994825 De zorgvolmacht: boer pas op je kippen]Door de registratie kan de volmacht doorlopen als er een bewindvoerder wordt aangesteld of als de lastgever de uitvoering ervan niet meer kan controleren. De Standaard 30 AUGUSTUS 2014 [http://www.standaard.be/cnt/dmf20140829_01238659 Als de geest het laat afweten]
Vertalingen
Engelsbidder, petitioner, mandator
Fransmandant
DuitsAuftraggeber
Spaansmandante
Italiaansmandante
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek