lantaren
mannelijk/vrouwelijk (de)/lɑnˈtarə(n)/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een constructie van glas en metaal of hout die voorkomt dat wind en regen vat op een brandende lichtbron hebben
- (bouwkunde) de bovenste open geleding(en) van een toren, vaak achtkantig
Vertalingen
Turksfener, lamba
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek