kwijlen

/ˈkwɛilə(n)/

Betekenis

werkwoord

inerg (inerg) een vloed van speeksel onwillekeurig uit de mond laten lopen
De hond kwijlde bij het zien van het voedsel.
inerg, figuurlijk (inerg) (figuurlijk) zich overdreven verlangend gedragen
In de enorme winkel stonden hobbyisten te kwijlen bij de nieuwste drones.
ov (ov) onwillekeurig uit de mond laten lopen
Doordat de verdoving nog niet helemaal was uitgewerkt kwijlde ze wat koffie op haar jurk.

Engelsslaver

Fransbaver

Duitssabbern, geifern

Spaansbabear