kunstcriticus

mannelijk (de)/ˈkʏns(t)kritiˌkʏs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. journalist die kunst beschrijft en beoordeelt
    De galeriehoudster leidde opgewonden de kunstcriticus van Het Devies rond.
    Het is nooit eerder gedaan: honderd jaar gevangen in honderd portretten. "De voorwaarde was een portret per jaar te beginnen in 1917", vertelt kunstcriticus en samensteller Hans den Hartog Jager. "Ook mocht er maar een persoon geportretteerd zijn."

Synoniemen

kunstbeoordelaar

Vertalingen

Engelsart critic
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek