kruk

mannelijk/vrouwelijk (de)/krʏk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

simpel zitmeubel zonder leuningen
Alle stoelen zijn bezet, maar er staat daar nog wel een kruk.
steun vanaf de oksel bij het lopen
Hij loopt nu al twee weken met krukken.
simpel handvat waarmee een deur geopend kan worden
Hij draaide de kruk van de deur en stapte binnen.
techniek (techniek) dwarsstaafje dat als handgreep dient, en dat haaks door een schacht van een bedieningsknop, gereedschap of iets dergelijks steekt
Een dopsleutel met een kruk.
techniek (techniek) een van de centrale as uitstekend deel van een krukas
Op de krukken van een krukas komen vaak grote krachten te staan.
scheldwoord (scheldwoord) incapabel, onhandig of krakkemikkig persoon
Ik kan geen spijker recht inslaan, want bij het klussen ben ik nogal een kruk.

*[4]: In de betekenis van ‘handvat’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1285

Engelsstool, crutch, T-handle

Franstabouret, béquille

DuitsHocker, Krücke, Knauf

Spaanstaburete, banquillo, muleta

Italiaansstampella, gruccia

Russischтабурет, табуретка

Poolskula

Zweedspall