kruisiging

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

geschiedenis, juridisch (geschiedenis), (juridisch) het executeren van een ter dood veroordeelde door hem aan een kruis te nagelen
In het Romeinse Rijk was kruisiging een gebruikelijke manier om misdadigers terecht te stellen.
religie, pregnant (religie), (pregnant) het op de onder [1] genoemde manier ter dood brengen van Jezus Christus, zoals deze gebeurtenis wordt beschreven in het Nieuwe Testament

* van kruisigen

Engelscrucifixion

DuitsKreuzigung

SpaansCrucifixión

Italiaanscrocifissione, crocefissione

Chinees十字架

Zweedskorsfästelse