kroongetuige
mannelijk/vrouwelijk (de)/xxxx/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (juridisch) de belangrijkste getuige in een rechtszaak (van de openbare aanklager)
- een getuige die zelf een verdachte is, maar die bereid is om in ruil voor strafvermindering tegen één of meer andere verdachten te getuigen
Etymologie
* In de betekenis van ‘getuige voor de openbare aanklager’ voor het eerst aangetroffen in 1960
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek