korst

mannelijk/vrouwelijk (de)/kɔrst/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een harde buitenste laag om iets dat verder relatief zacht is
Kinderen willen vaak de korst van hun brood niet opeten.

* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘rand van iets die taaier is dan de rest’ voor het eerst aangetroffen in 1240

Engelscrust

Franscroûte

DuitsKruste

Spaanscostra

Italiaanscrosta

Portugeescrosta

Russischкорка

Poolsskórka