korrel

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een enkele zaad van graan
Voor volkorenbrood gebruikt men meel waarin de gehele korrel is verwerkt..
basisdeeltje waaruit een granulair, korrelig materiaal bestaat
Bij klei zijn de afzonderlijke korrels uiterst klein.
een richtmiddel (vizier) op een handvuurwapen
Een pistool of revolver heeft als richtmiddel meestal een keep en een korrel.

Etymologie

*afgeleid van het Middelnederlandse corn(e) of koorn en assimilatie van de -n-

Uitdrukkingen

met een korreltje zout nemen — niet geheel serieus nemen
iemand op de korrel nemen — iemand bekritiseren, bespotten

Vertalingen

Engelsgrain, granule

Spaansgrano, gránulo

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek