kooi

mannelijk/vrouwelijk (de)/koj/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

techniek (techniek) uit tralies of gaas gemaakt voorwerp dat een ruimte omsluit
De Kooi van Faraday.
Otto en Cornelia komen steeds dichterbij, met Lucas in zijn kooi van wilgentenen.
Een tijdje bungelen we en zit ik muurvast geklemd in een kooi van ongelakt Italiaans hout.
veeteelt (veeteelt) ~ voor dieren
Hamsters worden meestal in een kooi gehouden.
veeteelt (veeteelt) stal voor schapen, kippen of varkens
scheepvaart (scheepvaart) slaapplaats aan boord van een schip
De andere matrozen lagen al in hun kooi.

*via Middelnederlands "cooye" van Latijn "cavea", in de betekenis van ‘hok, stal’ aangetroffen vanaf 1287

Engelscage, bunk, pen

Franscage, couchette

DuitsKäfig, Stall, Koje

Spaansjaula, corral, litera

Italiaansgabbia, cuccetta

Russischклетка, койка

Zweedsbur, box, koj