komiek

mannelijk (de)/koˈmik/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

beroep (beroep) iemand die een publiek vermaakt door ze aan het lachen te brengen
het is misschien wel een goed idee om een komiek in de Italiaanse regering op te nemen, aan een clown waren ze al jaren gewend

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘grappig’ voor het eerst aangetroffen in 1653

Engelscomedian, comical

DuitsKomiker, komisch

Spaanscómico, cómico