komedie

vrouwelijk (de)/koˈmedi/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. toneel (toneel) toneelstuk met een komische plot
    William Shakespeare schreef ook enkele komedies.
  2. figuurlijk, pejoratief (figuurlijk), (pejoratief) aanstellerij
    Zijn schoonmoeder was de beste in komedie spelen.

Etymologie

*Afkomstig van het Griekse woord κωμῳδία (kōmōidía).

Synoniemen

blijspel

Vertalingen

Engelscomedy
Franscomédie
DuitsKomödie, Komödie
Spaanscomedia
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek