knapenliefde
vrouwelijk (de)/ˈknaː.pə(n)ˌlivdə/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- erotisch-seksuele gevoelens van volwassenen (met name mannen) voor jonge jongens
- (verouderd) jeugdige verliefdheid
Etymologie
* Vernederlandst leenwoord van Duits "Knabenliebe", als leenvertaling van Oudgrieks "παιδεραστία" (paiderastía), aangetroffen in de 19e eeuw, met de opkomst van het filhellenisme.
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek