klomp

mannelijk (de)/klɔmp/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

schoeisel (schoeisel) schoeisel van hout, eventueel in combinatie met leer
In het buitenland is het beeld van een Nederlander op klompen nog niet helemaal verdwenen.
een vrij vormeloze hoeveelheid materiaal
Hij deed er een klompje boter op.
schoeisel (hockey), (schoeisel) van hard materiaal vervaardigd, beschermend schoeisel gedragen door doelverdedigers

* In de betekenis van ‘kluit, klont’ voor het eerst aangetroffen in 1377

Een boer op klompen — Iemand die lomp, onbeschoft e.d. is
Het op zijn/haar klompen (kunnen) aanvoelen — Van tevoren weet van iets (kunnen) hebben, er een voorgevoel van (kunnen) krijgen
Nu breekt mijn klomp! — Ik ben stomverbaasd/verbijsterd, ik sta nu verstomd te kijken
Zijn klompen wegbrengen — Naar huis gaan
Zijn klompen wegzetten — (eufemisme) Sterven

Engelsclog, wooden shoe, clod

Franssabot, morceau, motte

DuitsHolzschuh, Klumpen

Spaanszueco, bola, terrón

Russischсабо, ком

Zweedsträsko