klink

mannelijk/vrouwelijk (de)/klɪŋk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

handvat om de deur te openen of te sluiten
Ik neem de klink vast en doe de deur open.
constructie om een deur gesloten te houden
De klink is stuk waardoor de deur steeds opnieuw openzwaait.

* In de betekenis van ‘kruk, pal’ voor het eerst aangetroffen in 1240

Engelshandle, latch

Fransbouton de porte, poignée de porte, loquet

DuitsTürgriff, Klinke

Spaansasa, picaporte