klieven

Etymologie

* van Middelnederlands "cliven", in de betekenis van ‘splijten’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1290 Oorspronkelijk was "klieven" een sterk werkwoord zonder lijdend voorwerp (onovergankelijk) "in twee stukken uit elkaar vallen", waarnaast zwak "kloven" bestond "in twee stukken uit elkaar laten vallen, doorhakken". De laatste vorm is kennelijk van invloed geweest op vorm van betekenis van "klieven".