woorden
boek
Start
›
K
›
kleun
kleun
mannelijk (de)
/kløn/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
informeel
(informeel) harde slag
Etymologie
*: "kleunen" zonder de uitgang -en
Verwante woorden
kleum
kleumde
kleumden
kleumen
kleumend
kleumende
kleumer
kleumerig
kleumerige
kleumers
kleums
kleumt
Bron:
OpenTaal
&
WikiWoordenboek
← kleumt
kleunde →