klemtoon

mannelijk (de)/ˈklɛmton/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

taalkunde (taalkunde) sterkere intonatie waarmee een lettergreep van een woord wordt uitgesproken

* In de betekenis van ‘nadruk’ voor het eerst aangetroffen in 1723

Engelsstress

Fransaccent

DuitsBetonung, Akzent, Nachdruck

Spaansacento

Italiaansaccento

Turksvurgu