klankvorm

mannelijk (de)/ˈklɑŋkfɔrᵊm/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. taalkunde (taalkunde) kenmerkend patroon van geluiden
    Anders dan in de sociologie of antropologie wordt de term ‘conventie’ in de linguïstiek, de literatuurwetenschap en de semiotiek betrekkelijk veel gebruikt. Zo berust de verbinding tussen de klankvorm en de betekenis van woorden in de meeste gevallen op een grotendeels arbitraire conventie, en is het een - historisch bepaalde - conventie dat dichtregels rijmen, of, in een andere periode en context, juist rijmloos zijn.