kenau
vrouwelijk (de)/ˈkenɑu/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- moedige, sterke of strijdlustige vrouw, een vrouw met haar op haar tanden
- (pejoratief) bazige, onvriendelijke vrouwWat een kenau is dat, zeg!
Etymologie
*(eponiem) van de 16e-eeuwse Nederlandse verzetsstrijdster , in de betekenis van ‘manwijf’ voor het eerst aangetroffen in 1660
Vertalingen
Engelsshrew
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek