integratie

vrouwelijk (de)/ɪntəˈɣra(t)si/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het integreren d.w.z. het opnemen in één (harmonisch) geheel
Aan de sluiting van verzorgingshuizen worden twaalf regels besteed, maar daarin wordt het verdwijnen van deze voorziening uitsluitend beschreven als een (kwantitatief) verlies van woonplekken. Terwijl de formule van deze woon-zorgvoorziening juist uniek was: geen scheiding van wonen en zorg, maar juist integratie daarvan.
economie (economie) het samenbrengen in één bedrijf van alle productiestadia
wiskunde (wiskunde) het proces van het integreren, het bepalen van een integraal
politiek (politiek) het doen samengaan van twee voorheen gescheiden bevolkingsgroepen
informatica (informatica) het proces waarmee applicaties berichten en/of bestanden onderling uitwisselen

* van integreren

Engelsintegration

Fransintégration

DuitsIntegration

Spaansintegración