inscriptie

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. Een opschrift dat in de ondergrond is gemaakt (meestal gebeiteld in steen of gegraveerd in metaal).
    Het Corpus Inscriptionum Latinarum (CIL) is een voorbeeld van een poging van geleerden (in het bijzonder Theodor Mommsen) om alle ons bekende inscripties voor één taal (hier het Latijn) op een gestructureerde manier uit te geven.

Etymologie

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘inschrift’ voor het eerst aangetroffen in 1541