inroeping

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het vragen of iets of iemand tussenbeide of te hulp komt
    In het uiterste geval heeft het Chinese leiderschap zelfs de mogelijkheid om met inroeping van de antisesessiewet van 2005 het vermeende onafhankelijkheidsstreven van Taiwan met geweld de kop in te drukken.
    Volgens Belder is er in het geval van Asia Bibi sprake van „pure rechtsverkrachting onder inroeping van een giftige blasfemiewet.”

Etymologie

* van inroepen

Vertalingen

Engelsinvocation