inquisiteur
mannelijk (de)/ˌiŋkwiziˈtør/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (persoon) (religie) (rooms-katholiek) functionaris van de kerkelijke rechtbank die ketters moet opsporen en bestraffen
Etymologie
*van """
Vertalingen
Spaansinquisidor
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek