inlijven
/ˈɪnlɛɪvə(n)/
Betekenis
werkwoord
- iemand in een groep opnemenHij werd bij het leger ingelijfd.
- het toe-eigenen van een grondgebiedOostenrijk werd tijdens de Tweede Wereldoorlog door Duitsland ingelijfd.
- toekomende tijd enkelvoud en meervoud van inlijvenZij zullen dat land binnenkort inlijven.
Etymologie
*leenvertaling van Latijn incorporare; samenstellende afleiding van in (voorzetsel) en lijf (zelfstandig naamwoord) dat de onbepaalde wijs van een werkwoord vormt
Vertalingen
Engelsincorporate, annex
Fransembrigader, annexer à, annexer
Duitseinreihen, einverleiben
Spaansanexar, anexionar
Italiaansincorporar
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek