inlaut

mannelijk (de)/ˈɪnlɑut/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. taalkunde (taalkunde) positie middenin een woord, dus voorafgegaan en gevolgd door andere klanken
    In de inlaut wordt de v-klank weliswaar meestal als u geschreven, doch aan het begin van een syllabe en na een u is een v niet ongewoon.

Etymologie

*van "Inlaut"