inlaut
mannelijk (de)/ˈɪnlɑut/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (taalkunde) positie middenin een woord, dus voorafgegaan en gevolgd door andere klankenIn de inlaut wordt de v-klank weliswaar meestal als u geschreven, doch aan het begin van een syllabe en na een u is een v niet ongewoon.
Etymologie
*van "Inlaut"
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek