indicatief
mannelijk (de)/ɪndikaˈtif/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (taalkunde) de vorm van het werkwoord die de werkelijkheid aangeeft
Etymologie
#een voorlopige indruk gevend
Vertalingen
Engelsrealis mood, indicative, indicative mood
Fransindicatif, indicatif
DuitsIndikativ, indikativ
Spaansindicativo, modo indicativo, indicativo
Italiaansindicativo
Portugeesmodo indicativo
Russischизъявительное наклонение
Chinees已然語氣
Koreaans현실적 서법
Poolstryb oznajmujący
Zweedsindikativ
Deensindikativ
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek