inchoatief
mannelijk (de)/ˌɪŋxowaˈtif/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (taalkunde) werkwoord dat een aanvangende handeling uitdrukt
- een aanvangende handeling aangevend
Etymologie
* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘werkwoord dat begin van een handeling aangeeft’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1633
Vertalingen
Spaansincoativo
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek