imperatief
mannelijk (de)/xxxx/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- de vorm waarin een werkwoord gebruikt wordt als iets zeker gedaan moet worden
Etymologie
* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘gebiedende wijs’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1576
Vertalingen
Engelsimperative
Spaansimperativo
Poolstryb rozkazujący
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek