hypercorrectie

vrouwelijk (de)/ˈhipərkɔˌrɛksi/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

taalkunde (taalkunde) onjuiste vorm die die ontstaat doordat een op zichzelf correcte vorm ten onrechte is opgevat als een fout die verbeterd moet worden
Omdat in de volksmond een 'kopje koffie' vaak als 'koppie koffie' werd uitgesproken, hoorde je bij mensen die niet ordinair wilde lijken soms de hypercorrectie 'kopje kofje'.

*afgeleid van correctie

Engelshypercorrection

Fransfausse régression, hypercorrection

DuitsSchlimmbesserung, Hyperkorrektur

Spaansultracorrección, sobrecorrección

Italiaansipercorrettismo