huilen

/ˈhœylə(n)/

Betekenis

werkwoord

inerg (inerg) traanvocht uitscheiden als gevolg van een negatieve emotie zoals verdriet of pijn, of soms juist als uiting van vreugde of opluchting
Maar hij huilde niet. Het heeft immers geen zin te huilen over dingen die toch niet meer ongedaan gemaakt kunnen worden? {{Aut|Herzen, Frank
fß «; /«ï“\4L \9 12 Toen twee dagen nadat Quick me had buitengesloten de telefoon in de gang ging, rende ik in mijn ochtendjas naar beneden om op te nemen, en ik kon wel huilen van vreugde toen ik de persoon aan de andere kant van de lijn hoorde zeggen: 'Hé, Delly, hoe gaat ie?' Ik wilde geen Quick, ik wilde geen Lawrie Haar stem was mijn reddingsboei.
Toen ik begreep dat Stalin gestorven was, keerde ik luid huilend terug naar mama thuis.
inerg, dierengeluid (inerg) (dierengeluid) het geroep van wolven
onpr, meteorologie (onpr), (meteorologie) (van de wind) veel lawaai maken
De wind huilde en floot door de kieren in de wanden. {{Aut|Herzen, Frank

* In de betekenis van ‘schreien, janken’ voor het eerst aangetroffen in 1287

Het huilen staat [hem/haar, ....] nader dan het lachen — Gezegd van iemand die duidelijk bedroefd of zwaar gefrustreerd is
Het is om te huilen — Het is waardeloos, erg slecht; het lijkt nergens op
huilen met de pet op
Huilen met de wolven in het bos — Blindelings meegaan in een (verkeerd) meerderheidsstandpunt

Engelscry, weep, sob

Franscrier

Duitsheulen, weinen

Spaansllorar, aullar

Italiaanspaingere

Turksağlamak

Poolspłakać