holbewoner

mannelijk (de)/ˈhɔlbəˌwonər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. biologie (biologie) een dier dat in holen leeft
    Konijnen zijn holbewoners.
  2. een mens die in grotten (of holen) leeft
    Holbewoners komen tegenwoordig praktisch niet meer voor.
  3. pejoratief (pejoratief) een dom, bruut persoon
    Wat is hij een ongelofelijke holbewoner.

Vertalingen

Engelscave animal, cave-dweller
Franstroglodyte, habitant des cavernes
DuitsHöhlenbewohner, Höhlenmensch