heterdaad

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˌhetərˈdat/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. ordehandhaving (ordehandhaving) aanhouding op het moment dat de verdachte met de uitvoering van een misdrijf begint
    Bij een heterdaad is iedereen bevoegd een verdachte aan te houden, zo staat het in de wet.
    De op heterdaad betrapte mannen werden in boeien afgevoerd.

Etymologie

*, een oude datief van hete daad: de daad heeft nog geen tijd gehad om 'af te koelen' Categorie:Datief in het Nederlands

Vertalingen

Engelsredhanded