heremiet
mannelijk (de)/ˌherəˈmit/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een geestelijke die in afzondering leeft- De hermitage in St. Petersburg heeft weinig overeenkomsten met de eenvoudige hut van een heremiet.
- ander dier dat in afzondering leeft
- (vlinders) een dagvlinder uit de familie van de Nymphalidae, de vossen, parelmoervlinders en weerschijnvlinders, onderfamilie Satyrinae
Etymologie
* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘kluizenaar’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1240
Vertalingen
Engelshermit
Fransermite
DuitsEremit
Spaanseremita
Italiaanseremita
Portugeeseremita
Poolspustelnik
Zweedseremit
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek