hellebaard
mannelijk/vrouwelijk (de)/xxxx/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- antiek wapen bestaande uit een lange stok met aan het uiteinde een verticale metalen piek en zijdelings een bijl en een steekwapenIn de Tachtigjarige Oorlog was de hellebaard nog heel gebruikelijk.
Etymologie
* Middelnederlands helleba(e)rde, aanpassing van helmbaerde, ontleend aan Middelhoogduits helmbarte, samenstelling van helm ‘steel’ en barte ‘brede bijl’.
Vertalingen
Engelshalberd
Franshallebarde
DuitsHellebarde
Spaansalabarda
Italiaansalabarda
Portugeesalabarda
Russischалебарда
Japansハルバード
Koreaans할베르트
Poolshalabarda
Zweedshillebard
Deenshellebard
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek