heerlijkheid

vrouwelijk (de)/ˈherləkˌhɛit/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

geschiedenis (geschiedenis) adellijk grondbezit, als onderdeel van het feodale systeem dat eeuwenlang bestond in veel delen van Europa
De Gelderse hertog Reinald II verwierf de heerlijkheid Bredevoort in 1326.
historisch, militair (historisch), (militair) adellijke legereenheid
Eenigen derzelve waren in het slot tydelyk gehuisvest anderen hadden hunne heerlykheden in de nabyliggende vlakte.[http://www.dbnl.org/tekst/cons001leeu01_01/cons001leeu01_01_0005.php?q= Hendrik Conscience, De Leeuw van Vlaenderen (1838), blz. 50.]
religie (religie) gelukzaligheid in religieuze context
Want Uw is het Koninkrijk, en de kracht, en de heerlijkheid, in der eeuwigheid, amen.[http://www.statenvertaling.net/bijbel/matt/6.html Statenvertaling, Mattheüs 6:13 (1637)]
figuurlijk (figuurlijk) iets bijzonder aangenaams
Dat je eindelijk dat examen achter de rug hebt is echt een heerlijkheid!

*afgeleid van heerlijk

Fransseigneurie

DuitsHerrschaft, Herrlichkeit

Spaansseñorío

Deensherlighed