handkracht

mannelijk/vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de mens als krachtsbron voor een toestel of apparaat
de knijpkracht van de hand
John Brigham, ex-marinier en vuurwapeninstructeur, koos Starling uit om ten overstaan van alle leerlingen haar handkracht te testen door haar in zestig seconden zo vaak mogelijk de trekker van een .

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek