grondtoon

mannelijk (de)/ˈɣrɔnton/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

natuurkunde (natuurkunde) de laagste toon die hoort bij een trillend voorwerp
De amplitude van een grondtoon is sinusvormig.
muziek (muziek) de laagste toon van een toonladder
Meestal is de grondtoon de laatste toon van een melodie.
kunst (kunst) de leidende gedachte van een dichtstuk, een gesprek enz
kunst (kunst) hoofdkleur van een schilderij

Engelsfundamental frequency, key-note

Fransfréquence fondamentale, tonique

DuitsGrundfrequenz, Grundton

Spaansfrecuencia fundamental, tónica