Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

grondbreker

mannelijk (de)/ˈɣrɔndbrekər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

landbouw (landbouw) landbouwwerktuig om de grond los te maken en het onkruid te bestrijden
De grondbreker ging door de droogte slecht in de bodem zodat de grond zeer oppervlakkig losgemaakt werd.

Etymologie

*samenstellende afleiding van "grond" en "breken"

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek