gradiënt

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. wiskunde, natuurkunde (wiskunde) (natuurkunde) mate van verandering van een grootheid per eenheid van lengte, in de richting waarin die verandering het sterkst is (ofwel \nabla f. (nabla inwendig werkend op de vector f))

Etymologie

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘ruimtelijk verloop van een grootheid’ voor het eerst aangetroffen in 1912

Vertalingen

Spaansgradiente