gespreksvoering

vrouwelijk (de)/ɣəˈsprɛksvurɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

techniek van praten met een ander om tot een gewenst resultaat te komen
Misschien moest ze hem betalen voor deze snelcursus tactische gespreksvoering.

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek