gendarme
mannelijk (de)/ʒɑnˈdɑrmə/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (militair) (beroep) (geschiedenis) militair met politietakenIn Tain l'Hermitage wordt elk jaar zo'n file nagebootst met klassieke voertuigen. Vaak dragen chauffeurs en passagiers kleding uit de jaren vijftig en zestig, terwijl ze begeleid worden door gendarmes in originele uniformen, op klassieke motorfietsen. Van levensader tot nostalgisch themapark, een zwartkijker zou in de Nationale 7 een metafoor voor Frankrijk kunnen zien.
Etymologie
*van """, in de betekenis van ‘rijkswachter in België’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1847
Vertalingen
Engelsgendarme, patrolman
Spaansgendarme
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek