geloven

/ɣəˈlovə(n)/

Betekenis

werkwoord

ov (ov) overtuigd zijn dat iets waar is
Hij geloofde dat de aarde door vliegende schotels bezocht werd.
Hij vertelde me dat hij ooit vijf dagen volledig afgezonderd in de Australische outback was gedropt met niet meer dan een stuk zeil, wat eten en drinken en een bijbel. Het was een bewustwordings-survival-oefening van de kerk van zijn ouders. Het had veel indruk op hem gemaakt. Hij was in die vijf dagen niet gek geworden en hij had de bijbel twee keer gelezen maar geloofde nog steeds niet in God.
Ik weet meer over het verleden van de prinses dan welke sterveling ook, en het ware verhaal is minder sprookjesachtig dan de troubadours ons willen doen geloven.
ov (ov) iemand ~: zich door iemand laten overtuigen
Hij geloofde de oplichter en deze wist hem veel geld af te troggelen.

*afgeleid van loven

Eraan moeten geloven — Iets tegen wil en dank moeten ondergaan
Er geen spaan (bal, snars, etc.) van geloven — Ergens niets van geloven
Iemand geloven bij ja en neen — Iemand onvoorwaardelijk geloven
Iemand op zijn blauwe ogen geloven — Iemand onvoorwaardelijk geloven
Iemand op zijn woord geloven — Iemand onvoorwaardelijk geloven
Zijn ogen/oren niet geloven — Iets zien of horen dat zo absurd is dat men twijfelt aan de eigen zintuiglijke waarneming
De ganzen geloven niet dat de kiekens hooi eten — Zelfs domme mensen laten zich zomaar niet alles wijsmaken
Die geloven, haasten [zich] niet. — Wie denkt dat iets toch wel een goed einde zal nemen, wacht rustig het verloop ervan af

Engelsbelieve, credit

Franscroire

Duitsglauben

Spaanscreer

Italiaanscredere

Portugeesacreditar

Russischверить

Chinees相信

Japans信じる

Koreaans생각하다

Arabischيعتقد

Poolswierzyć

Zweedstro

Deenstro