geestdrift

mannelijk/vrouwelijk (de)/ɣesdrɪft/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

psychologie (psychologie) een gevoel van blije en/of emotionele betrokkenheid
Hij wist niet wat geestdrift inhoudt.
En nu de politieke kwestie van de dag was afgewikkeld, gingen de vriendinnen met nog meer geestdrift over op de vraag of Christa bij de laatste saIon voor de zomeronderbreking moest proberen haar verwondingen te verbergen of juist niet.

Engelsalacrity, enthusiasm, verve

Fransengouement

Spaansacaloramiento, entusiasmo, inspiración