frontsoldaat

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. militair die zelf aan een gevecht deelneemt
    Met het zelfbewustzijn van een frontsoldaat liep hij met zijn gespierde benen met lichte, glijdende tred verder, en hij bleef zonder de minste inspanning kaarsrecht overeind en onderscheidde zich door zijn lichtvoetigheid van de zware tred van de soldaten die met hem in de pas liepen
    Een van die verhalen is vastgelegd in de correspondentie tussen een Belgische frontsoldaat en een jonge vrouw uit Amsterdam. Zij was een van de oorlogsmeters, vrouwen die de mannen aan het front met hun brieven een hart onder de riem probeerden te steken.

Vertalingen

Engelsfront soldier