frequentatief

onzijdig (het)/frekwɛntaˈtif/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. taalkunde (taalkunde) werkwoord dat wordt gevormd door aan de stam van een ander werkwoord het achtervoegsel '-el' of '-er' toe te voegen en zo herhaling van dat andere werkwoord uitdrukt
    Het woord 'hinkelen' is een frequentatief dat is afgeleid van 'hinken'.

Etymologie

*van Latijn frequentativum

Synoniemen

iteratieffrequentatievefrequentatieverfrequentatievereststesfrequentatievers
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek