finalisering

vrouwelijk (de)/finaliˈzerɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. voltooiing
    Dat de inhoud en presentatie van het rapport van de Commissie van Drie vooraf met Den Uyl zijn besproken, ligt voor de hand, maar voor het antwoord op de vraag of deze ‘onafhankelijke commissie’ minder vrij in haar onderzoek is geweest, of liever gezegd in de presentatie daarvan, moeten we geduld hebben tot 2050. Dan pas gaat inventarisnummer 12529 van het geheime archief-Donner open met daarin de ‘Stukken betreffende de finalisering van het rapport en de voorbereiding van daaraan te verbinden gevolgen’.

Etymologie

* van finaliseren