fijfel

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈfɛifəl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

muziek (muziek) bepaald soort kleine dwarsfluit, vaak gebruikt bij tamboerkorpsen
Uit de deuren, achter de toeschouwers, dus dóór de zaal stroomt het kermisvolk toe: kinderen en gekken met fijfel en trom, gretige verliefden met rammelaars schijven en mirlitons, ouderlingen met triangel en harmonika, kreupelen en zieken op maat van tamboerlinen; papieren linten kruisen de zaal; fanfaremuziek weerklinkt.
muziek (muziek) fluit (in het algemeen)
E. is een engel, 't is er een van de velen,F. is de fijfel, waarop hij mag spelen.

*van "fifre"

Engelsfife

Fransfifre

DuitsPfeifer

Spaanspífano