fakkel

mannelijk/vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

staaf of stok die aan de bovenkant in een brandbare stof gedrenkt is, brandend zorgt het voor verlichting
Aan de overkant van de gracht sluimerden de ommuurde tuinen van Papadopoli, waar gemaskerde gasten van geheime feesten bij het vuur van fakkels als schimmen verschenen, gehuld in de zwarte mantel van de nacht.

*Oude ontlening, via vulgair Latijn facla, aan klassiek Latijn facula

Engelstorch

Fransflambeau, torche

DuitsFackel

Spaansantorcha, hacha, tea

Japans松明

Zweedsfackla

Deensfakkel